De meubels en de mijter van het Casa Santa Marta

Gisteren werd bekend dat paus Franciscus nog geen intrek neemt in het pauselijk appartement in het Apostolisch Paleis, maar voorlopig blijft wonen in het Casa di Santa Marta, het Vaticaanse gastenverblijf waar hij tijdens het conclaaf logeerde. Hoe lang hij hier nog blijft en of, en zo ja, wanneer hij naar het pauselijk appartement verhuist is momenteel nog niet bekend.

Het Casa di Santa Marta in Vaticaanstad

Het Casa di Santa Marta in Vaticaanstad

Het Casa di Santa Marta, of in het Latijn: Domus Sanctae Marthae (DSM), is een groot gebouw in Vaticaanstad met ruim 120 kamers. Het werd in 1996 speciaal gebouwd om de kardinalen op een wat meer comfortabele wijze te kunnen huisvesten, gedurende de tijd dat zij in conclaaf verblijven om een nieuwe paus te kiezen.

De hal van het Casa Santa Marta

De hal van het Casa Santa Marta

Als kardinaal Bergoglio verbleef de huidige paus tijdens het afgelopen conclaaf in een standaardkamer, maar nu heeft hij zijn intrek genomen in de wat grotere suite 201, die speciaal gereserveerd is voor een nieuw gekozen paus of hooggeplaatste gasten. Inmiddels zijn er de volgende foto’s van deze suite beschikbaar gekomen:

De salon in de pauselijke suite van het Casa Santa Marta

De salon in de pauselijke suite van het Casa Santa Marta

De pauselijke werkkamer in het Casa Santa Marta

De pauselijke werkkamer in het Casa Santa Marta

De pauselijke slaapkamer in het Casa Santa Marta

De pauselijke slaapkamer in het Casa Santa Marta

De paus heeft nu de beschikking over een aparte salon, een werkkamer en een slaapkamer annex badkamer. Wat echter vooral opvalt zijn de nogal kitscherige en bombastische meubels waarmee deze kamers zijn ingericht (daarentegen staan er wel moderne Cisco VoIP-telefoons).

Deze inrichting past bijna nog minder bij de sobere en eenvoudige stijl van paus Franciscus, dan het pauselijk appartement in het Apostolisch Paleis. Onnauwkeurige mediaberichten doen voorkomen alsof dat appartement zo “vorstelijk” zou zijn, maar de inrichting ervan is over het algemeen soberder en stijlvoller dan de suite waar hij nu verblijft. Ik zal daarom binnenkort op deze weblog een inkijkje in het pauselijk appartement geven.

Het is ook niet zozeer vanwege een al of niet luxere inrichting, maar omdat de paus graag nog wat langer in een gemeenschap samen met andere geestelijken en medewerkers wil verblijven – aldus de verklaring van het Vaticaan. Wel zal paus Franciscus het pauselijk appartement gebruiken om belangrijke gasten te ontvangen en zijn zondagse Angelusgebed uit te spreken.

Het Casa Santa Marta omvat naast wat salons en eetkamers ook een modern vormgegeven kapel. Hier heeft paus Franciscus al meermalen de mis opgedragen, in bijzijn van gasten en personeel van Vaticaanstad:

De kapel van het Casa Santa Marta

De kapel van het Casa Santa Marta

Overigens herhaalt zich de geschiedenis, want in 1903 besloot ook paus Pius X dat hij wilde blijven wonen in de kamer die hij tijdens het conclaaf van dat jaar had toegewezen gekregen. Deze kamer bevond zich op de derde etage van het Apostolisch Paleis en sinds dat jaar bevindt zich daar dan ook het pauselijk appartement. Vanaf de bouw van dit paleis in 1589 tot 1903 bewoonden de pausen de eerste etage, waar tegenwoordig de kardinaal-staatssecretaris woont.

Tenslotte viel mij aan het Casa Santa Marta nog een veelzeggend klein detail op. Boven de hoofdingang bevindt zich namelijk het wapen van paus Johannes Paulus II, die dit gebouw in 1996 liet bouwen. Opmerkelijk aan dit wapen is dat er geen tiara boven staat, maar een mijter!

Het wapen van paus Johannes Paulus II boven de ingang van het Casa Santa Marta

Het wapen van paus Johannes Paulus II boven de ingang van het Casa Santa Marta

Het wapen dat in 1978 bij de inhuldiging van paus Johannes Paulus II werd vastgesteld, vertoonde nog als vanouds een tiara. In 2005 verving paus Benedictus XVI die drievoudige kroon echter door een mijter – wat als een opzienbarende vernieuwing werd gezien. Nu blijkt dus dat al onder Johannes Paulus II een pauselijk wapen met een mijter erop werd afgebeeld, wat aangeeft dat dit dus al langere tijd als een optie werd gezien.
.

Advertenties

Een kledingadvies voor de emeritus-paus

Eerder vandaag bracht de nieuwe paus Franciscus een historisch bezoek aan zijn voorganger paus Benedictus XVI, die momenteel voorlopig verblijft in het pauselijke zomerresidentie Castel Gandolfo:

Hoezeer het ook een hartelijke ontmoeting was, is het ook een bevreemdend gezicht: twee pausen en allebei in het wit gekleed. Het geeft de indruk alsof nu ook het pausschap niet meer uniek is, dat er ook twee pausen kunnen zijn (en zelfs drie pausen zijn in de toekomst niet uitgesloten, als zij vroeg genoeg aftreden en lang genoeg blijven leven). Nu oogde Benedictus fragiel en zwak, dus hij zal waarschijnlijk niet meer in het openbaar optreden, maar de beelden van deze ontmoeting zijn al wel de wereld over gegaan.

Het besluit van Benedictus XVI om af te treden was zonder meer een moedige daad en heeft mogelijkheden voor modernisering van het pausschap geopend. Zijn ogenschijnlijk wat overhaast genomen besluiten om de titel “uwe heiligheid” en de witte soutane te blijven dragen en zichzelf “emeritus-paus” te noemen, zijn echter naar mijn mening een vergissing geweest, waarvan ik hoop dat die de positieve werking van zijn aftreden niet zullen overschaduwen.

Het is jammer en ook enigszins onbegrijpelijk dat Benedictus hier niet voorzichtiger en nederiger is geweest. Juist in de kerk is een daad van nederigheid een daad van grootsheid en zou het Benedictus alleen maar meer hebben gesierd, wanneer hij zich simpelweg als emeritus-bisschop van Rome en in een sobere zwarte soutane zou hebben teruggetrokken, en dan ook beter nog in een Italiaans klooster, dan in de tuinen van het Vaticaan.

Emeritus-paus Benedictus wandelend in de tuinen van Castel Gandolfo

Al enkele dagen na zijn aftreden werd emeritus-paus Benedictus door de roddelpers gefotografeerd in de tuinen van Castel Gandolfo, hier vergezeld van zijn secretaris Georg Gänswein

Niet alleen lijkt mij het beeld van “twee pausen” onwenselijk, ook zou er een beter uiterlijk onderscheid moeten zijn tussen een regerende en een afgetreden paus. Weliswaar draagt Benedictus nu geen schoudermantel (pellegrina) en sjerp (fascia) meer, maar dat is nauwelijks te zien, laat staan onderscheidend.

Toch is een dergelijk onderscheid wel gewenst, want het pausschap is geen status die men door een wijding verkrijgt en levenslang behoudt (zoals de priesterwijding en de bisschopswijding). Als een paus aftreedt, verliest hij alle bij dat ambt behorende taken en bevoegdheden. Wat resteert is zijn waardigheid als bisschop. Een afgetreden paus is overigens ook geen kardinaal meer, want die status verloor hij krachtens kerkelijk recht op het moment dat hij tot paus gekozen werd.

Een beter alternatief voor een afgetreden paus zou daarom een standaard zwarte soutane zijn, maar dan voorzien van witte knopen, een witte zoom en een witte sjerp, om daarmee toch zichtbaar te maken dat de drager voorheen de zetel van Petrus bekleedde:

De dagelijkse kledij van de paus en een voorstel voor een emeritus-paus

De dagelijkse kledij van de paus (links) en een voorstel voor een emeritus-paus (rechts)

Deze nieuwe vorm zouden we “klein wit” kunnen noemen, analoog aan het “klein paars” dat wordt gedragen door priesters aan wie door de paus de eretitel “Erekapelaan van de paus” is verleend. Hun kledij bestaat uit een zwarte soutane met paarse knopen, een paarse zoom en een paarse sjerp, maar zonder schoudermantel, borstkruis en solideo:

De kledij voor een bisschop, erekapelaan en priester

De kledij voor een bisschop (links), een erekapelaan (midden – “klein paars”) en een priester (rechts)

Net zoals een erekapelaan dus de eer heeft om een afgeleide variant (klein paars) van de bisschoppelijke kledij (groot paars) te dragen, zo zou een afgetreden paus een afgeleide variant (klein wit) van de pauselijke kledij (groot wit) kunnen dragen.

Dit zou een duidelijker onderscheid zijn met de regerende paus en daarmee ook een uitdrukking van het respect voor diens ambt. Het opmerkelijke is namelijk dat zozeer als Benedictus tijdens zijn pontificaat de unieke positie en waardigheid van het pauselijk ambt wilde benadrukken, hij er nu afbreuk aan doet door nog zo duidelijk als een tweede paus herkenbaar te zijn.

.

De inauguratie van paus Franciscus

Gisterochtend vond de plechtige inauguratie van de nieuwe paus Franciscus plaats. Vooral door traditionalistische katholieken werd daar met zorg naar uitgekeken, want de uitgesproken soberheid en nederigheid van de nieuwe paus was voor hen wel even schrikken, na de zo traditionele liturgische stijl van de vorige paus Benedictus XVI.

Hier zullen we daarom even kijken wat de opvallende dingen van deze inauguratiemis waren. Voor wie deze mis niet heeft kunnen zien, of hem alsnog eens wil zien, hier de volledige, 4 uur durende videoreportage:

Hopelijk tot geruststelling van de traditionalisten bleek dat de mis een evenwichtige combinatie van soberheid en traditionele, door Benedictus heringevoerde elementen was.

Paus Franciscus kwam op het Sint-Pietersplein aan in de open witte jeep en nam ruim de tijd om het plein rond te rijden. Onderweg stopte hij nog speciaal om een zwaar gehandicapte man te begroeten. Het was precies zoals in de onbezorgde beginjaren van Johannes Paulus II.

Voor de eucharistieviering kleedde de nieuwe paus zich in relatief zeer sobere gewaden, waarbij opviel hoezeer hij kennelijk aan zijn eigen mijter hecht. Sinds het begin van zijn pontificaat heeft hij alleen nog dit model gebruikt en voor zijn inauguratie is zelfs in allerijl door de firma LAVS een bijpassend kazuifel vervaardigd. Opmerkelijk, omdat in de sacristie van de paus en van de Sint-Pieter bijna ontelbare kazuifels in alle soorten en maten voorhanden zijn.

Paus Franciscus met zijn eigen mijter en het bijpassende kazuifel

Paus Franciscus met zijn eigen mijter en het bijpassende kazuifel, maar met de kruisstaf van zijn voorganger Benedictus

De mijter is enkel versierd met twee banen in bruin en goud en heeft een eveneens donkerbruine voering. Het bijpassende kazuifel is op dezelfde wijze versierd. De kleur bruin wordt hierbij gezien als verwijzend naar de Franciscanen, die zijn gesticht door de heilige Franciscus, waar de huidige paus zich naar vernoemd heeft.

Sinds paus Paulus VI in 1964 afstand deed van de pauselijke kroon, de tiara, worden pausen niet meer gekroond, maar vindt alleen een plechtige inauguratie plaats, hoewel het Vaticaan officieel spreekt van een “Mis bij het begin van de Petrusdienst”. Ook dit geeft aan dat de Kerk sinds het Tweede Vaticaans Concilie nog steeds enige moeite heeft om een goede vorm te vinden voor de positie van de paus (wat opnieuw weer heel actueel is sinds er na het aftreden van Benedictus XVI “twee pausen” zijn).

De rituelen voor deze gelegenheid bestaan uit het overhandigen van het pauselijke pallium en de vissersring, die beide de nacht tevoren op het graf van Petrus hebben gelegen. De plechtigheid begon dan ook met een bezoek van de nieuwe paus aan dit graf, dat zich pal onder het grote baldakijn in de Sint-Pietersbasiliek bevindt.

Paus Franciscus op de door paus Benedictus heringevoerde pauselijke zetel

Paus Franciscus op de door paus Benedictus heringevoerde pauselijke zetel met baldakijn en geflankeerd door twee assiterende diakens

Tijdens de plechtigheid op het Sint-Pietersplein kreeg paus Franciscus eerst het pallium omgelegd. Dit was in de nieuwe, speciaal voor de paus bedoelde vorm, die zijn voorganger Benedictus had geïntroduceerd.

Vervolgens kreeg Franciscus de zogeheten Vissersring om zijn vinger geschoven. Deze ring was oorspronkelijk in 1963 ontworpen voor paus Paulus VI, maar die gaf de voorkeur aan een ander model. Van het ontwerp van destijds, met een afbeelding van de heilige Petrus die twee sleutels vasthoudt, is een mal van was bewaard gebleven, waarmee nu een ring in verguld zilver is vervaardigd:

De nieuwe Vissersring voor paus Franciscus

De Vissersring voor paus Franciscus

Heel bijzonder was de aanwezigheid van de patriarch van Constantinopel, Bartholomeus I, de ereprimaat van de Oosters-Orthodoxe kerken, die tesamen met drie andere orthodoxe bisschoppen aanwezig was. Het was voor het eerst sinds het grote schisma van 1054 dat de patriarch van Constantinopel bij een pauselijke inhuldiging aanwezig was en daarmee een belangrijke stap in de toenadering tussen de Westerse en de Oosterse Kerk.

Een gebaar in die richting was ook het feit dat het evangelie tijdens deze mis alleen in het Grieks werd gezongen. Dit gebeurde door een diaken van de Melkitische Grieks-Katholieke Kerk. Dat is een Oosterse Kerk die de Byzantijnse ritus volgt, maar wel het gezag van de paus erkent. De diaken was duidelijk herkenbaar aan het voor de Byzantijnse ritus typerende gewaad:

Diaken van de Melkitisch Grieks-Katholieke Kerk met het evangelieboek

Diaken van de Melkitisch Grieks-Katholieke Kerk met het evangelieboek

De rest van de inauguratiemis was volledig in het Latijn, wat ook als enigszins opvallend werd gezien, aangezien de nieuwe paus weinig vertrouwd is met het Latijn, dit in tegenstelling tot zijn voorganger Benedictus. Deze was niet bij de mis aanwezig, iets waarover eerder nog wel gespeculeerd werd.

In zijn preek riep paus Franciscus onder meer de verantwoordelijke leiders op tot zorg en aandacht voor de zwakkeren en de armen en tot behoud van de Schepping – de kernthema’s van de heilige Franciscus.

Opvallend was tenslotte nog dat de paus zelf geen communie uitreikte, hij liet dit over aan een hele reeks priesters en diakens. Sinds paus Paulus VI was het gebruikelijk geworden dat de paus aan geselecteerde aanwezigen zelf de communie uitreikte.

Paus Franciscus heeft een sterke devotie tot de H. Maagd Maria, die ook bij deze gelegenheid tot uiting kwam in het feit dat hij direct na afloop van de mis nog even voor een kort gebed stilstond bij het grote Mariabeeld, dat naast het altaar was opgesteld:

Paus Franciscus staat stil bij het Mariabeeld

Paus Franciscus staat stil bij het Mariabeeld

Na afloop van de mis ging de paus terug in de Sint-Pieter, waar hij staande voor het grote baldakijn persoonlijk de felicitaties van alle ruim 130 hoogwaardigheidsbekleders in ontvangst nam, waaronder die van prins Willem-Alexander, prinses Maxima en premier Rutte, maar ook van de Amerikaanse vice-president Biden en de omstreden dictator Mugabe.
.

Sobere paus Franciscus volgt pontificale Benedictus XVI op

Eergisteren werd de argentijnse kardinaal Jorge Mario Bergoglio SJ gekozen tot nieuwe paus, waarna hij de naam Franciscus aannam. Zijn allereerste optreden maakte al direct duidelijk dat hij kiest voor een soberheid die in contrast staat tot de pontificale overdadigheid van zijn voorganger paus Benedictus XVI.

Vooraleer de nieuwe paus verscheen, was er eerst de befaamde witte rook, die deze keer in dikke wolken uit de kleine schoorsteen (die dit jaar zelfs op twitter te vinden was) kwam, net als ook eerder de zwarte rook er in dikke wolken uitkwam. Dit was duidelijk bewust zo gedaan om misverstanden over de kleur van de rook te voorkomen.

De nieuwe paus Franciscus bracht al in vele opzichten nieuwe dingen. Waar kardinaal Ratzinger in 2005 nog koos voor een naam die aansloot bij een lange rij gelijknamige voorgangers, koos kardinaal Bergoglio nu voor een naam die nog nooit eerder door een paus gedragen is: Franciscus.

Zoals hij zelf verklaarde, verwijst deze naar naar de bekende heilige Franciscus van Assisi, ondanks dat er ook de evenzeer heilige Franciscus Xaverius is, die net als de nieuwe paus lid van de jezuïtenorde was. Franciscus is daarmee de eerste jezuït ooit die paus geworden is.

Een volgende verrassing kwam toen de nieuwe paus op het balkon verscheen: niet zoals al zijn voorgangers gekleed in de pauselijke koorkledij (een wit rochet met rode schoudermantel (mozetta) en daaroverheen de rijkversierde staatsiestola), maar louter in de witte soutane. Hij droeg daarbij het eenvoudige metalen borstkruis dat hij als bisschop al had, in plaats van een rijkversierd gouden exemplaar dat voor de paus beschikbaar is.

Paus Franciscus verschijnt in de witte soutane, met rechts van hem ceremoniemeester Marini met de staatsiestola in zijn handen

Paus Franciscus verschijnt in de witte soutane, met rechts van hem ceremoniemeester Marini met de staatsiestola in zijn handen

Het oogde direct als een grote breuk met de stijl van zijn voorganger Benedictus, die gedurende zijn pontificaat juist een reeks traditionele, maar in onbruik geraakte pauselijke gewaden weer in ere herstelde en ook overigens een voorkeur had voor een barokke aankleding.

Dit contrast werd bijna pijnlijk benadrukt door het feit dat de ceremoniemeester van paus Benedictus, mgr. Guido Marini, naast de nieuwe paus stond en de barokke staatsiestola nederig in zijn handen hield. Paus Franciscus deed deze stola alleen om tijdens het uitspreken van de zegen Urbi et Orbi, om hem daarna ook meteen weer af te doen.

Het moet voor Ratzinger en Marini een op z’n minst teleurstellende ervaring zijn geweest, vergeleken bij hoe zij zich hebben ingespannen om de oude grandeur van het pausschap in ere te herstellen. Paus Benedictus verscheen na zijn uitverkiezing in april 2005 bijna triomfantelijk op het balkon van de Sint-Pieter: gekleed in de traditionele pauselijke koorkledij en met zijn armen wijd gespreid in de lucht, zwaaiend naar alle mensen op het plein:

Paus Benedictus na zijn verkiezing tot paus in 2005, gekleed in de pauselijke koorkledij

Paus Benedictus na zijn verkiezing tot paus in 2005, gekleed in de pauselijke koorkledij

Maar ook hier bleef het niet bij, want paus Franciscus begon vervolgens zijn toespraak met een gebed voor zijn voorganger, die hij opvallend genoeg aanduidde als “emeritus-bisschop” – in plaats van als de “emeritus-paus“, de titel die Benedictus XVI zichzelf gegeven had.

Na het bidden van het Onze Vader, het Ave Maria en het Eer aan de Vader, vroeg de nieuwe paus aan het verzamelde volk om ook voor hem, hun nieuwe bisschop, te bidden. Alles wederom geheel nieuwe elementen, waarbij het laatste goed aansluit bij de visie van het Tweede Vaticaans Concilie, waarin sprake is van een dualiteit van gelovigen en hun herders en van onderlinge collegialiteit. Dit wederom in tegenstelling tot een pauselijk primaatschap dat paus Benedictus zo sterk leek te willen benadrukken.

Benedictus XVI is daarmee vergelijkbaar met Pius XII, en net zoals die werd opgevolgd door de eenvoudige en goedmoedige Johannes XXIII, is nu paus Franciscus gekozen. Met zijn bescheiden, vriendelijke en vrome optreden deed deze tevens direct denken aan paus Johannes Paulus I, die ook als een eenvoudige parochiepriester op de troon van Petrus zat, maar wiens pontificaat in 1978 slechts 33 dagen duurde.

Opvallend was verder nog dat het wapenkleed dat traditiegetrouw aan het balkon wordt gehangen, dit keer geen pauselijk wapen vertoonde. Voorheen zat daar altijd nog het wapen van de vorige paus op, maar nu was er slechts een wit vlak. Volgens mediaberichten omdat de vorige paus in dit geval nog in leven is.

Eerste misviering

Tijdens zijn eerste mis, die paus Franciscus gisteren in de Sixtijnse Kapel vierde ter beeindiging van het conclaaf, trad hij op met de pauselijk kruisstaf van zijn voorganger, maar wel in een kazuifel van moderne snit en met de eenvoudige mijter, die hij eerder al als aartsbisschop droeg.

Opvallend was dat hij hierbij geen pallium droeg, maar dat is waarschijnlijk omdat hij die komende dinsdag tijdens zijn plechtige inhuldiging overhandigd zal krijgen. Ook viel op dat Franciscus de mis in een moderne opstelling vierde, dat wil zeggen, richting de gelovigen (ad populum), in plaats van aan het oude, tegen de muur geplaatste altaar (ad orientem), waar Benedictus sinds 2008 de voorkeur aan gaf.

Waar paus Johannes Paulus II een politieke paus genoemd wordt en paus Benedictus XVI een theologische en liturgische, valt het te verwachten dat paus Franciscus een pastorale paus zal worden, met oog voor de noden van gewone mensen.

Wat betreft de pauselijke liturgie is echter te hopen dat hij niet al te drastisch breekt met wat zijn voorganger heeft opgetuigd, hoewel een meer sobere en moderne liturgie wel in lijn is met de opeenvolgende pausen Paulus VI, Johannes Paulus I en Johannes Paulus II, waar tot nu toe alleen paus Benedictus XVI een opvallende uitzondering op vormde.

.

De sede vacante-stola van de kardinaal-deken

In een eerder bericht zagen we hoe in de huidige periode van de Sede Vacante of Sedisvacatio, de verantwoordelijke kardinaal-camerlengo een kleine paarsrode staf draagt als teken van zijn ambt.

Net zo onbekend als het gebruik van die staf, is het feit dat tijdens deze periode de deken van het College van Kardinalen over zijn koorkledij een stola draagt, vergelijkbaar met de staatsiestola zoals die normaliter door de paus wordt gedragen:


Kardinaal-deken Ratzinger met de staatsiestola tijdens het
binnengaan van de Sixtijnse Kapel voor het conclaaf van 2005

De kardinaal-deken is de voorzitter van het College van Kardinalen en alszodanig verantwoordelijk voor de gang van zaken gedurende de periode dat er geen paus is.

De door hem gedragen staatsiestola is geheel vergelijkbaar met die van de paus: twee brede banen van rode stof, rijkelijk voorzien van goudborduursel en van onderen wat breder uitlopend. Wel oogt dit model wat valer (en ouder?) dan de grote staatsiestola die de paus draagt als hij na zijn uitverkiezing op het balkon van de Sint-Pieter verschijnt.

Vooralsnog viel op internet niets over het gebruik van deze staatsiestola te vinden, zelfs niet op de zeer uitgebreide Catholic Encyclopedia uit 1913. Desondanks lijkt het erop dat deze stola symboliseert dat de pauselijke macht gedurende de Sede Vacante tijdelijk door het College van Kardinalen, onder leiding van de deken daarvan, wordt beheerd.

cardinaligiuramento2
Een iets duidelijkere foto van het conclaaf van 2005

De staatsiestola moet worden onderscheiden van de normale stola, die door alle priesters en bisschoppen gedragen wordt als onderdeel van de liturgische gewaden en dan ook de desbetreffende liturgische kleur van dat moment heeft.

De huidige kardinaal-deken is Angelo Sodano, de vroegere kardinaal-staatssecretaris. Omdat hij echter al ouder dan 80 is, mag hij niet deelnemen aan het conclaaf. Datzelfde geldt voor de subdeken, Roger kardinaal Etchegaray, waardoor in elk geval het conclaaf onder leiding zal staan van Giovanni Battista kardinaal Re. Of hij dan ook de staatsiestola zal dragen, zullen we waarschijnlijk morgen zien.

UPDATE 12-3-2013:
Vandaag zagen we dat de mis Pro Eligendo Summo Pontifice werd opgedragen door kardinaal-deken Sodano, maar dat de leiding van het conclaaf daarna in handen kwam van kardinaal Re. Inderdaad droeg hij daarbij ook de hierboven beschreven staatsiestola:

sv2013-stolare
.

Het conclaaf begint dinsdag 12 maart!

Het Vaticaanse persbureau heeft zojuist bekendgemaakt dat het conclaaf waarin de nieuwe paus gekozen zal worden, aankomende dinsdag 12 maart begint.

Deze datum werd eerder vandaag bepaald tijdens de achtste Algemene Congregatie van het College van Kardinalen, waarbij alle 115 kiesgerechtigde kardinalen aanwezig waren.

Op dinsdagochtend zal eerst in de Sint-Pietersbasiliek de votiefmis Pro eligendo Romano Pontifice worden opgedragen. Tijdens deze eucharistieviering wordt gebeden om de Heilige Geest, opdat Hij de conclavisten mag bijstaan tijdens de pausverkiezing.

Daarna zullen de kardinalen waarschijnlijk bijeenkomen in de grote Zaal der Zegeningen, boven de ingang van de Sint-Pieter, en vandaaruit in plechtige processie via de Sala Regia naar de Sixtijnse Kapel lopen. Daar zullen zij dan worden ingesloten totdat er een nieuwe paus gekozen is.

Naar verwachting zal dit niet heel lang duren: de laatste drie conclaven duurden telkens slechts twee dagen. Vermoedelijk kunnen we dan dus al volgende week woensdag of donderdag de nieuwe paus verwachten!
.