Verder kijken dan alleen gezinnen?

De laatste tijd is er in de Kerk en in katholieke kring grote aandacht voor het gezin in het algemeen en het katholieke gezin in het bijzonder. Dat is zeker goed, alleen zouden we misschien wel de vraag kunnen stellen of we ook niet verder moeten kijken dan alleen het gezin…

Op zoek
Gezinnen zijn heel goed en katholieke initiatieven ter ondersteuning ervan zijn ook goed, maar we mogen daardoor de mensen die niet in gezinsverband leven niet vergeten…
We zouden zelfs kunnen zeggen dat de (katholieke) gezinnen eigenlijk toch wel tot de schaapskudde behoren, maar dat juist die andere mensen de verloren schapen zijn… en juist naar hxc3xa9n zoekt de goede herder…

Nuancering
Natuurlijk, gezinnen hebben het in de seculiere maatschappij niet heel makkelijk (gehad), maar we moeten ons er voor hoeden om "gezin versus niet-gezin" gelijk te stellen met "goed versus verkeerd"…
Zeker, er zijn veel mensen die liever (uitbundig) van het leven genieten en daarom geen zin hebben in huwelijk en gezin, maar net zo goed zijn er ook veel mensen voor wie huwelijk en gezin gewoon niet haalbaar zijn, hoe graag ze het misschien ook zouden willen…

Moeilijk
Het is bekend dat het tegenwoordig niet makkelijk is om een gezin te stichten en te onderhouden. Dat betekent ook dat zij die wel getrouwd zijn en een gezin hebben, dan toch al het een en ander bereikt hebben… dingen die voor andere mensen moeilijk bereikbaar zijn: een redelijk goede/vaste baan, een goede partner, een stabiele relatie. Wie zou dat niet willen? Alleen is dat tegenwoordig allang niet meer vanzelfsprekend als dat het vroeger was…

Aandacht
Daarom zou het goed zijn als er vanuit de Kerk ook meer initiatieven, of in elk geval meer aandacht en begrip zou komen voor (jongere en oudere) mensen die niet in gezinsverband leven.
Er zouden bijvoorbeeld bijeenkomsten voor alleengaanden kunnen worden georga- niseerd, of andersoortige uitstapjes, reizen, bezinningsbijeenkomsten, misschien zelfs eentijdschrift of website…

Evenwicht
Alleen moeten we er dan wel voor waken dat we binnen de Kerk en deparochies niet weer te veel hokjes crexc3xabren: een soort socialeverzuiling…
Niet alleen is de spoeling toch al aardig dun, ook zou juist inkerkelijk verband de nadruk op de verbondenheid tussen al dezeverschillende mensen gelegd moeten worden.
Al met al is het een kwestie die vraagt om een goed evenwicht tussen aandacht voor specifieke groepen en de verbondenheid van het geheel…

Tegelijk
Misschien zou bij elk initiatief voor een bepaalde groep wel tegelijkeen initiatief voor een "tegenovergestelde" groep moeten komen: dusiets voor gezinnen en tegelijk iets voor alleengaanden, iets voorjongeren en tegelijk iets voor ouderen, enzovoort…
Dat kost natuurlijk wel extra inspanningen en middelen, maar juist binnen de Katholieke Kerk is het enorm belangrijk is dat niet bepaaldegroepen of mensen zich "vergeten" voelen, dat er voor allen een plaats is in het Huis van de Vader!

&nbsp

Advertenties

One thought on “Verder kijken dan alleen gezinnen?

  1. Het gezin als waarborg voor ons allen. Een op de drie gelukkige verbintenissen wel te verstaan. Misschien is het een gevolg van het feit dat het huwelijk slechts in het leven is geroepen als bindmiddel, als instituut voor de Kerk. Laten we eerst maar eens de Kerk herzien voor we de alleengaande mens als een geestelijk gehandicapte gaan beschouwen.Als een gemankeerde binnen de kudde van de ‘happy few’.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s