Het hart

In de tijd van de bijbel werd het hart beschouwd als het centrum van verstand en inzicht en de maag/buik als het centrum van gevoelens. Wij zien dit nog terug in de uitdrukking "mijn maag draait om".
Pas sinds een paar eeuwen wordt het hoofd/de hersenen gezien als de plaats van het verstand en is het hart de plaats van het gevoel geworden.
Wanneer in de bijbel dus sprake is van het hart, dan gaat het niet over gevoelens, maar juist over verstand, inzicht en begrip! Het hart is ook wel het orientatiecentrum en dat kan gericht zijn op God en de naaste, danwel op je eigenbelang…

Advertenties

Sluiting Rorate-forum

Een paar dagen geleden is het bekende katholieke internetforum van Rorate voor onbepaalde tijd gesloten. Ook de mogelijkheid om op de nieuwsberichten te reageren is voorlopig bexc3xabindigd.
Redenen hiervoor waren de aanhoudende kritiek op een redacteur, de vele kwetsende reacties in eindeloze discussies en het tekort aan moderatoren om dit alles in goede banen te leiden (zie de berichten op Katholieknederland.nl, op Rorate.com en op Trouw.nl).

Verlies
Het Rorateforum was het bekendste en drukst bezochte katholieke internetforum voor Nederland en Vlaanderen. Met de voorlopige sluiting valt deze virtuele ont- moetings- en discussieplaats weg en dat is een groot verlies.
Juist in deze tijd, waarin het aantal serieuze katholieken niet erg groot en daar- door tamelijk verspreid is, is het internet immers een ideaal medium om toch gemakkelijk in contact te kunnen komen met geloofsgenoten en anderszins gelijkgezinden.

Lering
We moeten de medewerkers van Rorate daarom dankbaar zijn voor de interac- tieve mogelijkheden die zij de Nederlandstalige katholieken tot nu toe geboden hebben.
Toch is het ook goed om aandacht te besteden aan de dingen die er mis zijn gegaan: om er lering uit te trekken voor de toekomst. Want katholiek Nederland en Vlaanderen mogen niet zonder een volwaardig internetforum (en liefst meer interactieve mogelijkheden) blijven!

Reacties
Wat is er fout gegaan? Als eerste is het mijns inziens een verkeerde beslissing geweest om destijds de reacties op de nieuwsberichten niet meer in het forum, maar apart onder elk bericht terecht te laten komen.
Daardoor verdwenen de actuele onderwerpen uit het forum en bleven daar alleen de langlopende en minder actuele topics over. Het forum verloor daardoor sterk aan actualiteitswaarde, waardoor het voor veel mensen niet meer aantrekkelijk of interessant werd. Het forum werd sindsdien sterk beheerd door een kleine kern van deelnemers, die niet zelden verstokte tegenspelers zijn…

Inhoud
Bij de reacties op de nieuwsberichten werd regelmatig stevige kritiek geuit op de desbetreffende redacteur. Hoewel die kritiek soms te ver ging en te persoonlijk werd, was de strekking ervan wel terecht. Iets te vaak getuigden nieuwsberichten niet van het niveau, de objectiviteit of de zorgvuldigheid die van een website als Rorate verwacht zou mogen worden.

Vetes
Het forum zelf werd sinds jaar en dag geplaagd door heuse vetes: over onderwerp- en als homoseksualiteit, de Vrouwe van alle Volkeren en de Tridentijnse ritus laaiden de discussies met vaste regelmaat hoog op. Voor de moderatoren was dit dweilen met de kraan open en ten einde raad werden deze onderwerpen dan ook telkens langere tijd "verboden" verklaard.

Forumregels
Hiermee stoten we op een mijns inziens belangrijk structureel probleem van het Rorateforum: het beleid sloot niet aan bij het medium: de forumregels die Rorate stelde waren te streng en te ouderwets voor een hypermodern medium als het internet…
Gevolg was dat de paar moderatoren letterlijk dag en nacht hun handen vol had- den aan het controleren van alle bijdragen op soms futiele overtredingen: afwijken van het onderwerp, oneerbiedig over de Kerk schrijven, op de persoon spelen, of het in een andere taal schrijven…

Hoe goedbedoeld ook, deze regels waren te betuttelend voor volwassen mensen, te ouderwets voor internet en (noodgedwongen) leiden ze ook tot een willekeurige toepassing. De ervaring leert dat internetfora helemaal niet zo streng gemode- reerd hoeven te worden. De deelnemers corrigeren elkaar wel. Daarbij kan het wel hoog oplopen en het er soms hard aan toe gaan, maar zo werkt dat op internet nu eenmaal, zelfs onder gelovigen…

Verantwoordelijkheid
Wie dat wil onderdrukken en de fatsoensnormen uit het echte leven wil opleggen, die heeft daar, zoals is gebleken, een onbegonnen dagtaak aan. De tijd dat (oppervlakkig) fatsoen werd opgelegd en afgedwongen is voorbij.
De redactie van een site als Rorate is verantwoordelijk voor wat zij zelf schrijft, met name de nieuwsberichten, maar niet voor wat de forumdeelnemers te berde brengen. Dat is ieders eigen verantwoordelijkheid.

Advies
Mijn advies voor een toekomstig katholiek internetforum is dan ook:
– Schrijf (nieuws)berichten van niveau of schrijf ze niet: die zijn het visitekaartje van de site.
– Laat de reacties op nieuwsberichten terechtkomen in het forum: dat maakt het forum actueel en aantrekkelijk.
– Laat de deelnemers aan het forum zo vrij als mogelijk is: afwijkingen van het onderwerp en eindeloze discussies zijn dingen die de mensen zelf doen en dus zelf willen en ook vanzelf weer zullen stoppen.
– Laat de deelnemers weten dat dit gebeurt uit respect voor ieders eigen verant- woordelijkheid: van bovenaf ingrijpen getuigt van minachting daarvan.

Mogen wij elkaar de ruimte geven, zoals God ons de Ruimte geeft!

God of Allah?

Een paar dagen geleden zorgde de bisschop van Breda, mgr. Muskens, voor enige opschudding, toen hij de vraag opwierp waarom we God ook niet Allah zouden kunnen noemen (zie het bericht op Katholieknederland.nl). Allah is immers het Arabische woord voor God en het gebruik daarvan zou onze ver- bondenheid met moslims kunnen uitdrukken.

Verschillen
Mgr. Muskens zag zelf wel in dat zoiets niet heel snel of gemakkelijk zou gaan, maar desondanks heeft hij hiermee de indruk gewekt als zouden God en Allah ‘hetzelfde’ zijn. Christenen en moslims belijden weliswaar samen het geloof in de God van Abraham, maar in later tijd zijn er grote verschillen ontstaan in de manier waarop beide religies tegen hun God aankijken.

Drie-Eenheid
Christenen kennen hun God namelijk niet louter als een almachtige monarch, zoals doorgaans de moslims, maar hebben God ook leren kennen in de Persoon van Jezus en in de Persoon van de Heilige Geest. Voor ons is God niet alleen een scheppende Vader, maar ook de mensgeworden Zoon en de Geest die bij ons blijft!

Ruimer
Het christelijke en katholieke beeld van God als een Drie-eenheid is een Gods- beeld dat ruimer is dan dat van de Joden ende Moslims. Wij hebben God mogen leren kennen als Iemand die tegelijk eenheid en veelheid is, als Iemand die niet inzichzelf gekeerd is, maar inzichzelf op Anderen gericht is.

Volmaking
Het beeld van de Drie-eenheid doet daarom ook geen afbreuk aanhet monothe- istische concept van de Ene God, maar vervolmaakt het:God is meer dan een eenheid, God is eenheid en veelheid tegelijk, Godstijgt zelfs boven onze concep- ten van eenheid en veelheid uit, op eenmanier die wij niet kunnen begrijpen en waarvan de Drie-eenheid nogslechts een magere vertolking is…

Verder kijken dan alleen gezinnen?

De laatste tijd is er in de Kerk en in katholieke kring grote aandacht voor het gezin in het algemeen en het katholieke gezin in het bijzonder. Dat is zeker goed, alleen zouden we misschien wel de vraag kunnen stellen of we ook niet verder moeten kijken dan alleen het gezin…

Op zoek
Gezinnen zijn heel goed en katholieke initiatieven ter ondersteuning ervan zijn ook goed, maar we mogen daardoor de mensen die niet in gezinsverband leven niet vergeten…
We zouden zelfs kunnen zeggen dat de (katholieke) gezinnen eigenlijk toch wel tot de schaapskudde behoren, maar dat juist die andere mensen de verloren schapen zijn… en juist naar hxc3xa9n zoekt de goede herder…

Nuancering
Natuurlijk, gezinnen hebben het in de seculiere maatschappij niet heel makkelijk (gehad), maar we moeten ons er voor hoeden om "gezin versus niet-gezin" gelijk te stellen met "goed versus verkeerd"…
Zeker, er zijn veel mensen die liever (uitbundig) van het leven genieten en daarom geen zin hebben in huwelijk en gezin, maar net zo goed zijn er ook veel mensen voor wie huwelijk en gezin gewoon niet haalbaar zijn, hoe graag ze het misschien ook zouden willen…

Moeilijk
Het is bekend dat het tegenwoordig niet makkelijk is om een gezin te stichten en te onderhouden. Dat betekent ook dat zij die wel getrouwd zijn en een gezin hebben, dan toch al het een en ander bereikt hebben… dingen die voor andere mensen moeilijk bereikbaar zijn: een redelijk goede/vaste baan, een goede partner, een stabiele relatie. Wie zou dat niet willen? Alleen is dat tegenwoordig allang niet meer vanzelfsprekend als dat het vroeger was…

Aandacht
Daarom zou het goed zijn als er vanuit de Kerk ook meer initiatieven, of in elk geval meer aandacht en begrip zou komen voor (jongere en oudere) mensen die niet in gezinsverband leven.
Er zouden bijvoorbeeld bijeenkomsten voor alleengaanden kunnen worden georga- niseerd, of andersoortige uitstapjes, reizen, bezinningsbijeenkomsten, misschien zelfs eentijdschrift of website…

Evenwicht
Alleen moeten we er dan wel voor waken dat we binnen de Kerk en deparochies niet weer te veel hokjes crexc3xabren: een soort socialeverzuiling…
Niet alleen is de spoeling toch al aardig dun, ook zou juist inkerkelijk verband de nadruk op de verbondenheid tussen al dezeverschillende mensen gelegd moeten worden.
Al met al is het een kwestie die vraagt om een goed evenwicht tussen aandacht voor specifieke groepen en de verbondenheid van het geheel…

Tegelijk
Misschien zou bij elk initiatief voor een bepaalde groep wel tegelijkeen initiatief voor een "tegenovergestelde" groep moeten komen: dusiets voor gezinnen en tegelijk iets voor alleengaanden, iets voorjongeren en tegelijk iets voor ouderen, enzovoort…
Dat kost natuurlijk wel extra inspanningen en middelen, maar juist binnen de Katholieke Kerk is het enorm belangrijk is dat niet bepaaldegroepen of mensen zich "vergeten" voelen, dat er voor allen een plaats is in het Huis van de Vader!

&nbsp