De geest van de liturgie

Afgelopen november verscheen bij de Vereniging voor Latijnse Liturgie het boek "De geest van de liturgie", de vertaling van "Der Geist der Liturgie", dat in 2000 is ge- schreven door Joseph kardinaal Ratzinger, de huidige paus Benedictus XVI.
Het is een gedegen en inspirerende inlei- ding tot de geest, het wezen van de katho- lieke liturgie. Een absolute must dus voor iedereen die daar bij betrokken of er in gexc3xafnteresseerd is.

Vormgeving
Qua vormgeving ziet het boek er op het eerste gezicht fraai uit: gebonden met harde kaft en een mooie omslag. Teleurstellend is daarom de opmaak van de pagina’s: de vrij grote letters en de veel te smalle kantlijnen geven een nogal goedkope indruk. Dat doet geen recht, eerder afbreuk aan de waardevolle inhoud van de tekst.

Kosmisch
Heel mooi is de manier waarop Ratzinger in dit boek de liturgie in de meest brede context plaatst: ten eerste laat hij zien hoe er een wezenlijke continuxc3xafteit is tus- sen de katholieke liturgie en de Joodse eredienst.
Vervolgens ook hoe in de Eucharistie volkomen en volmaakt geschiedt, wat men in oude heidense culturen middels rituele en religieuze offers probeerde te berei- ken.
Tenslotte resulteert dat alles in een kosmisch perspectief waarin de liturgie vanuit het historische feit van het Kruisoffer overgaat in een universeel heilsgebeuren waarin eens altijd is geworden en waarin wij in ruimte en tijd kunnen ervaren xc3xa9n moeten waarmaken dat wij in Christus verlost zijn!

Vernieuwingen
Het meest opzienbarende is waarschijnlijk dat Ratzinger, eerst de verantwoorde- lijke voor de geloofsleer en nu opperherder van de Wereldkerk, de nodige vraag- tekens zet bij de wijze waarop de liturgie na het Tweede Vaticaans Concilie (1962-1965) is vormgegeven.
Niet alleen doet hij lokale vernieuwingen vaak simpelweg af als creatieve spellet- jes, ook zegt hij dat het inmiddels vaste gebruik dat de priester richting het volk gekeerd de mis opdraagt, niet in overeenstemming is met de traditie van de Kerk en ook niet het wezen van de liturgie.
Ratzinger beseft terdege dat het weer "omkeren" van de priester te veel gevraagd is, zeker gezien de nieuwe inrichtingen van kerkgebouwen. Toch heeft hij een even goede als simpele oplossing: plaats midden op het altaar een crucifix, zodat zowel de priester als de gelovigen weer naar Christus, in plaats van naar elkaar kijken!

Volksdevotie
Ook van belang is dat in dit boek waardering wordt uitgesproken voor de katho- lieke volksdevotie, die zo vaak als bijgeloof wordt afgedaan of zelfs belachelijk gemaakt. Ratzinger noemt de volksdevotie echter een vorm van innerlijke worte- ling van het geloof in de harten van het volk.
In het verlengde hiervan vind ik het alleen wat jammer dat Ratzinger niet wat meer is ingegaan op de functies en de waarde van liturgische voorwerpen, gewaden e.d. Dat om nog wat meer tegengas te geven tegen hetzelfde "rationalisme en sektarisme" die de volksdevotie zo onderdrukt hebben (zie daarover mijn eerdere log Vorm en Inhoud)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s