Misgebruiken

In de afgelopen kerstnacht heb ik, samen met vele reguliere en incidentele kerk- gangers, de kerstnachtmis bijgewoond. In de kerk waar ik was is de liturgie altijd goed verzorgd, dus in deze log zal ik het niet hebben over de bekende liturgische misbruiken, maar over wat minder gewichtige misgebruiken, waar toch ook iets over te zeggen valt.

Houding
Het eerste wat me ook deze keer weer opviel is dat er zoveel verwarring was over wanneer men dient te gaan staan of te knielen. Het is logisch dat mensen die alleen met Kerstmis in de kerk komen dat niet precies weten, maar gek genoeg lijken ook de vaste kerkgangers hierin niet het "goede voorbeeld" te kunnen geven…
Daarom zou het wel goed zijn als in de misboekjes vermeld zou worden wanneer de mensen moeten staan en wanneer er geknield dient te worden. Wanneer men de misboekjes zelf samenstelt is dit eenvoudig te regelen. Zo niet, dan zou xc3xa9xc3xa9n van de voorgangers, de cantor of de koster dit op subtiele wijze kunnen aangeven.
Duidelijke richtlijnen hiervoor zouden bij de incidentele kerkgangers het ongemak- kelijke gevoel wegnemen, dat ze vaak hebben omdat ze niet weten "hoe het hoort". Bovendien draagt het natuurlijk bij aan de waardigheid van de viering.

Collecte
Een ander punt dat me opvalt is dat sommige mensen ook bij zulke grote vier- ingen als met Kerstmis zo weinig in de collecteschaal werpen. Katholieken hebben doorgaans het gebruik om de collecte op te halen in schalen. Protestanten doen dat meestal in een zakje aan een stok. Bij hen kan daarom niemand zien (of horen!) wat je erin gooit, maar bij katholieken is het vrij goed zichtbaar.
Dat zal misschien niet iedereen even prettig vinden, maar het zou er toch toe moeten bijdragen dat de mensen meer geven, al was het maar om niet bij de anderen achter te blijven…
Maar helaas blijkt de typisch Nederlandse krenterigheid vaak sterker dan de neiging tot conformisme en weerhoudt zelfs een open schaal met ruimschoots bankbiljetten erin, mensen er niet van om er een paar schamele munten in te werpen…

Communie
Een heikel punt bij de kerstnachtviering (maar ook bij huwelijke of uitvaarten) is altijd de communie. Dit vanwege het feit dat er dan ook mensen zijn die norma- liter niet in de kerk komen of zelfs helemaal niet katholiek zijn. Als het goed is, dan zal de priester vooraf vragen of deze mensen zich, uit respect voor het Heilig Sacrament, van deelname aan de communie willen onthouden. Zo ook in de mis waaraan ik deelnam.
Echter werd dat niet erg concreet gemaakt en dat is juist weer voor de incidentele kerkgangers erg verwarrend. Vooral kunnen sommigen het als nogal stigmatise- rend ervaren om als xc3xa9xc3xa9n van de weinigen te (moeten) blijven zitten, terwijl de meeste anderen naar voren lopen.
Dit zou goed opgelost kunnen worden wanneer de priester zou zeggen dat deze mensen ook naar voren kunnen komen, maar op het moment wanneer zij aan de beurt zijn, hun armen gekruist voor de borst te houden, om zo aan te geven dat zij de communie niet willen ontvangen. Dit is op verschillende plaatsen gebruikelijk en voorkomt dat deze mensen twijfelen over wat te doen en/of alleen moeten blijven zitten.

Advertenties

2 thoughts on “Misgebruiken

  1. Met bovenstaande ben ik het geheel eens.
    Een ander probleem is de wijze waarop de priester (met help(st)ers) laat comminiceren. Je komt het in Nederland veel tegen dat dit gebeurt onder beide gedaanten. Hieraan zijn echter voorwaarden gebonden, welke stipt dienen te worden nageleefd; uit eerbied, geloof en respect. Het zelf indopen is zondermeer niet toegestaan. Van de bisschoppen mag worden verwacht dat de betreffende richtlijnen duidelijk bekend worden gemaakt onder de priesters, zodat dezen op de hoogte zijn. Het gaat immers om de eerbied ten opzichte van het H.Sacrament.

    Het onder beide gedaanten ontvangen van ons Heer, is totaal niet nodig. Door het ontvangen van de H.Hostie, ontvang je de gehele Christus; Zijn Lichaam xc3xa9n Zijn Bloed. Om oneerbiedigheden te voorkomen zou het derhalve wenselijk zijn om het onder beide gedaanten ontvangen te beperken tot de ‘direct betrokkenen’. Zoals bijv. bij een Huwelijk, een professie, een priesterwijding, etc. De Kerk heeft dit eerder zo bepaald.

    Waaraan ik mij soms erger is het feit, dat in sommige parochies er geen melding meer wordt gemaakt of er een Eucharistieviering wordt gehouden. Men noemt dat dan in zijn algemeenheid een ‘viering’. Je weet dan echter niet of je een H.Mis kunt bijwonen of verzijld raakt in een dienst o.l.v. past.werk(st)er of andere niet-gewijde gelovige.
    Het lijkt mij toch dat de mensen duidelijkheid moeten hebben in deze.

    Het is jammer, dat het onderscheid tussen een Eucharistieviering en een andere ‘viering’ er bij velen niet of nauwelijks meer is. Dat heeft mede te maken met het feit dat de past.werk(st)er zich uitrust met de priesterlijke titel van ‘pastor’, hetgeen de Kerk al vele keren heeft veroordeeld, zij priesterkleding dragen en vele teksten gebruiken die eigen zijn aan de H.Mis.

    Van harte hoop ik, dat deze paus aan dergelijke misstanden spoedig een eind zal maken.

  2. Met u ben ik het ook eens, het zijn de bekende en betreurenswaardige misbruiken rondom de H. Mis.

    Ik wil daar nog aan toevoegen de slordigheid waarmee men ook al te vaak omgaat met het liturgisch vaatwerk en de liturgische kleding… als voorbeeld noem ik het over de kazuifel heen dragen van de stola. Iets wat zelfs bisschoppen nu en dan doen…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s