Eigen verantwoordelijkheid

Een regelmatig terugkerend bezwaar tegen (christelijk) geloof is dat gezegd wordt dat religie mensen ontslaat van hun eigen verantwoordelijkheid voor hun leven. Christenen zouden door hun geloof dermate op God vertrouwen, dat ze daardoor minder op zichzelf vertrouwen, minder verantwoordelijkheid nemen, minder actief en lijdzamer, volgzamer en afhankelijker zijn.

Op het eerste gezicht mag dat voor een buitenstaander misschien zo lijken en onge- twijfeld zullen er ook gelovigen zijn voor wie bovengenoemde eigenschappen gelden (doorgaans in de strengere protestantse hoek), maar goed beschouwd is het tegen- deel het geval:

De boodschap van de Bijbel en van het Christendom is juist dat mensen heel erg verantwoordelijk zijn voor hun eigen leven, namelijk niet alleen tegenover zichzelf en hun medemens maar vooral en met name ook tegenover God.

Verantwoordelijkheid tegenover jezelf wordt vaak vertroebeld door allerlei persoon- lijke omstandigheden, emoties en meer of minder goede neigingen en karaktereigen- schappen.
Verantwoordelijkheid tegenover andere mensen is al minder aan persoonlijke wille- keur onderhevig, maar is niet altijd even makkelijk. Andere mensen kunnen, zowel in het klein als in het groot, dermate teleurstellen of zelfs vijandig zijn, dat het grote moeite kan kosten om het er niet bij te laten zitten…

Zelf verantwoordelijk zijn voor je leven kan leuk zijn als het goed gaat, als je middelen hebt en kansen ziet. Maar er zijn ook genoeg mensen die niet in staat zijn om hun verantwoordelijkheid waar te maken en die hun leven, vaak ongewild en/of onbewust, verknoeien of die gewoonweg niet met hun vrijheid kunnen omgaan, of erger nog: hun vrijheid en verantwoordelijkheid bewust misbruiken…

Ook God kan soms, althans in onze ogen, teleurstellen, maar desondanks verzekert de Bijbel ons dat Hij een dermate liefhebbende Vader is, dat wij uit dankbaarheid en liefde niet aan onze verantwoordelijkheid jegens Hem kunnen ontkomen!

Katholieken leggen daarom hun lot niet in Gods handen, in de zin van dat ze passief blijven, lijdzaam afwachten en alle tegenslag, leed en ellende als Gods wil verdragen (zoals de Calvinisten vaak plegen te doen), maar zij werken mee aan Gods schepping, door om te zien naar hun medemens en goed te doen al waar dat nodig is!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s