Onderscheid maken

Onderscheid maken wordt in onze huidige cultuur al gauw aangemerkt als discrimi- natie en alszodanig verworpen of zelfs verboden.

Beschuldigingen
Met zekere regelmaat wordt daarom ook de Katholieke Kerk beschuldigd van het maken van onterecht onderscheid. De Kerk maakt immers onderscheid tussen gewijde leden die wel en ongewijde leden die geen Sacramenten mogen bedienen, tussen mannen die wel en vrouwen die geen gewijde ambten mogen bekleden, tussen katholieken die wel en andersgelovigen die niet ter Communie mogen, enzovoort…

Alternatieven
Maar is het maken van onderscheid wel zo verwerpelijk als doorgaans wordt voorge- steld…? En wat zijn de alternatieven…? Naast het maken van onderscheid zijn er twee andere mogelijkheden, namelijk het scheiden en het gelijkschakelen. Laten we deze drie manieren iets nader bekijken:

Onderscheiden
Onderscheid maken betekent dat we verschillen zien en die verschillen erkennen en tevens dat we de verschillende objecten niet scheiden, maar bij elkaar houden. Door het erkennen van verschillen wordt recht gedaan aan de verscheidenheid van de werkelijkheid en door het niet scheiden wordt bijeengehouden wat bijeen hoort.

Scheiden
Het zien van verschillen leidt eerst tot het maken van een onderscheid, maar kan ook heel gemakkelijk doorslaan naar het maken van een scheiding. Als we hebben geconstateerd dat twee dingen verschillen, dan hebben we immers gauw de neiging om een voorkeur voor xc3xa9xc3xa9n van beide (of meerdere) uit te spreken en daarmee een afkeur voor het andere. Een volgende stap is dan de concentratie op of zelfs het in bezit nemen van het ding van onze voorkeur en het afwijzen, verwijderen of zelfs vernietigen van het andere ding (“ding” kan ook door “mens” worden vervangen)…

Gelijkschakelen
Het gelijkschakelen is de optie die onder de benaming “gelijke behandeling” tegen- woordig de voorkeur geniet. Goed beschouwd is gelijk behandelen eigenlijk helemaal niet zo mooi als het lijkt, want daarmee wordt gelijk gemaakt wat niet gelijk is. Van nature is immers niets precies gelijk en mensen zijn al helemaal niet gelijk aan elkaar. Mensen worden juist gekenmerkt door de manier waarop zijn van elkaar verschillen, waarop elk individu anders, zelfs uniek is!
Het gelijk behandelen van mensen kan in bepaalde specifieke gevallen goed zijn, maar moet beperkt blijven, want mensen teveel gelijk behandelen doet afbreuk aan het feit dat zij niet gelijk zijn, doet onrecht aan hun individualiteit en eigenheid.

Overeenkomsten
Hoewel scheiden en gelijkschakelen op het eerste gezicht heel verschillend lijken, hebben zij met elkaar gemeen dat zij beiden focussen op xc3xa9xc3xa9n alternatief: bij het scheiden kiest men het ene en verwerpt men het andere, bij het gelijkschakelen kiest men xc3xa9xc3xa9n aspect of alternatief uit, dat dan de standaard wordt waaraan het andere dient te worden aangepast.
In beide gevallen gaat verscheidenheid verloren en blijft er een uniforme eenvormig- heid over. Daarmee staan zowel het scheiden als het gelijkschakelen tegenover het onderscheiden, dat de verschillen weliswaar inziet, maar niet scheidt of gelijkschakelt.

Conclusie
Gezien de menselijke verscheidenheid verdient niet het scheiden, noch het gelijk- schakelen, maar alleen het onderscheiden onze voorkeur. Onderscheiden doet recht aan de eigenheid en individualiteit die zo kenmerkend is voor de mensheid en houdt tegelijk deze verscheidenheid bijeen. Daarmee is onderscheid maken niet alleen menswaardig, maar ook katholiek, dat letterlijk immers ‘universeel’ en ‘alomvattend’ betekent…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s