Goed doen

Volgens de gebruikelijke christelijke opvatting zal God de mensen na hun dood belonen voor hun goede daden en bestraffen voor hun misdaden. Daarmee kan en zal God ook belonen wat hier op aarde onbeloond blijft en bestraffen wat hier onbestraft blijft.
Tevens zorgt dat vooruitzicht ervoor dat mensen (hopelijk) extra zullen oppassen op wat ze doen, dat ze zich, met het hemelse gericht voor ogen, als betere mensen zullen gedragen.

Nu wordt daar soms tegenin gebracht dat als mensen goede dingen doen, louter of voornamelijk om in het Hiernamaals beloond c.q. niet bestraft te worden, daar weinig nobels aan is. Dat het dan gewoon ‘ordinair’ calculeren is in de zin van ‘voor wat hoort wat’.
Veel nobeler en prijzenwaardiger zou het in die opvatting zijn, als mensen goed zouden doen, ook zonder dat ze op een hemelse beloning zouden rekenen, dat mensen van misdragingen zouden afzien ook zonder de angst voor veroordeling tot de hel.

Op zich is die zienswijze begrijpelijk. Immers, iets doen of nalaten in ruil voor een beloning, is niet erg belangeloos, is eigenlijk zelfs een beetje egoxc3xafstisch… Anderzijds zouden we ons kunnen afvragen of we echt wel helemaal zonder zo’n ‘hemelse stok achter de deur’ zouden kunnen… De mens is namelijk van nature egoxc3xafstisch en op zijn eigenbelang gericht.
Dus als er, op welke manier dan ook, straffeloos ergens ‘voordeel’ behaald kan worden, dan zal men dat niet gauw nalaten. En aangezien het onmogelijk is om elk onrecht met wereldlijke middelen te bestraffen, danwel te compenseren, is een Goddelijk Oordeel zo gek nog niet…

Blijft de vraag of mensen die niet in God of in een Goddelijk Oordeel geloven, dan niet nobeler zijn wanneer ze goede dingen doen, dan mensen die wel geloven en een beloning verwachten. Ten eerste moet hierbij bedacht worden dat echt gelovige mensen niet in de eerste plaats goed zullen doen in de hoop op een beloning, maar uit liefde tot God en uit dankbaarheid voor Zijn Liefde.

Voorts kan en moet men zich dan ook afvragen op grond waarvan niet-gelovigen dan goed doen… ook al verwachten zij geen straf of beloning in het Hiernamaals, dat is natuurlijk absoluut geen garantie dat zij niet net zo goed vanuit egoxc3xafstische motieven kunnen en zullen handelen. Ook hun goede daden zullen vaak genoeg zijn ingegeven door te verwachten beloningen, al was het maar in de vorm van dank, waardering en complimenten.

Daar komt bij dat als men zich voor goede daden richt naar de maatstaven waarnaar God zal oordelen, dat tot een zuiverder handelen zal leiden, dan wanneer men op grond van eigen inschattingen handelt. God weet en ziet alles en zal dus elke minder nobele beweegreden doorzien. Dat is voor een gelovige een belangrijk punt om goed bij zichzelf te rade te gaan vooraleer hij handelt.

Een niet-gelovig mens kan uiteraard net zo goed bij zichzelf te rade gaan, alleen ontbreekt het bij hem of haar aan die stok achter de deur. Met als risico dat zijn handelingen gemakkelijker door eigenbelangen, maar ook door emoties, driften of wat dan ook bexc3xafnvloedt kunnen worden, dan de handelingen van mensen die zich door God ‘op de vingers gekeken’ weten…

Advertenties

5 thoughts on “Goed doen

  1. Wel een goed punt dat je hier aansnijdt; ik heb over deze vraag wel vaker gesproken met een (niet-gelovige) vriendin. Zij vraagt zich af waarom een gelovige voor goed-zijn beloond wordt, terwijl zij dezelfde dingen doet als niet-gelovige, zonder iets terug te verwachten. Of het zo ligt is een tweede, maar ik kan me voorstellen dat ze zich dit weleens afvraagt.

    Vind je het goed als ik jouw blog link?

    Groet, Chiara.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s