Naar de kerk…

Een paar weken geleden hield de bekende psycholoog Jeffrey Wijnberg in zijn wekelijkse column in de Telegraaf een opvallend pleidooi voor kerkgang. Hij schreef dat niet zozeer vanuit een religieuze overtuiging, maar meer om aan te geven dat het gewoon consequent zou zijn als mensen (weer) eens (wat meer) naar de kerk zouden gaan.

Iets
Veel mensen zijn tegenwoordig niet meer bij een gevestigde kerk aangesloten of geloven op een traditionele manier. Wel zijn er velen die aangeven in ‘iets’, in ‘meer tussen hemel en aard’, in ‘hogere machten’ en/of op hun ‘eigen manier’ te geloven. Kerkelijke instituten die zich baseren op eeuwenoude leerstellingen en tradities heeft men daar volgens eigen zeggen dan niet bij nodig.

Waar om
Dat zou echter geen reden mogen zijn om niet of nooit meer een kerkdienst of kerkelijke viering te bezoeken of bij te wonen:
Want waarom zou iemand die zegt open te staan voor het spirituele, het geestelijke, het hogere, niet eens een bijeenkomst bijwonen van een gemeenschap die al eeuwenlang het Mysterie viert, het onzegbare probeert te verwoorden en het onzichtbare probeert vorm te geven…?
Waar een en ander verklaard en op de actualiteit wordt toegesneden door professionals die ervoor gestudeerd hebben en zich er dagelijks mee bezig houden…?
Waar mensen samenkomen die zich vaak met hart en ziel inzetten voor hun medemens veraf en dichtbij, die zich dermate met elkaar en met hun religieuze traditie verbonden voelen, dat het voor hen geen moeite, maar een plezier is om elke week naar de viering te gaan…?

Bij de tijd
Voor donderpreken, strenge uitspraken en achterhaalde dogma’s hoeft men niet bang te zijn. Die zijn in de Nederlandse kerken nagenoeg niet meer te horen. Het lijkt er soms op dat men het liever niet wil weten, maar ook binnen de oude kerken is men, zeker op lokaal niveau, heus wel met de tijd meegegaan… niet dat men het goede uit de rijke traditie als een kind met het badwater heeft weggegooid, wel dat men oog heeft voor de positie, het gevoel en de noden van de moderne mensen…

Kerkgebouwen
Daar komt bij dat de meeste kerkgebouwen zich als weinig andere plaatsen lenen voor spirituele reflectie en bezinning. De geschiedenis die in zulke gebouwen haast voelbaar is, de statige of juist ingetogen architectuur, de afzondering van de hectische buitenwereld, de concentratie op het geestelijke en het mystieke, dat alles maakt kerkgebouwen tot de plaats bij uitstek om tot bezinning te komen, tot zelfreflectie en inkeer.

Vieringen
Nu kan men kerken vaak ook doordeweeks bezoeken en ook dan onder de indruk van de sfeer geraken, maar om die sfeer ook echt tot zijn recht te laten komen, zou men moeten deelnemen aan datgene waarvoor zo’n gebouw gebouwd is: het vieren van het geloof!
Men hoeft ook nu weer nergens voor terug te schrikken, want er zijn kerken en vieringen in alle soorten en maten, haast voor ieder wat wils…

(zie ook de log: ‘Vooraan in de kerk‘)

Advertenties

One thought on “Naar de kerk…

  1. Ik heb de column van Wijnberg ook gelezen en vond het eveneens opmerkelijk. In de goede zin. Hopelijk zet het zijn columnlezers eens aan het denken. Groet, Chiara

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s